Hâlâ seni kurtaracak kişiyi bekliyorsan…

Nedense bekler dururuz… Bize aşırı düşkün olan annemiz bizi tembelliğe alıştırdığı için mi? Herşeyi hazır bulduğumuz için mi? Yapabileceğimize inanmadığımız için mi? Lâyık olmadığımızı düşündüğümüz için mi?

Nihayet bir gün bakarız ki, uzun zamandır etrafımızda ki ebeveyn bizden başkası değildi. Kimse bizim için yemek yiyemedi, ilâç içemedi, okula, işe gidemedi… gülemedi, ağlayamadı, sevemedi… okuyamadı, öğrenemedi.

Ne yaptıysak biz bize yaptık. Ne yapmadıysak da biz bize yapmadık.

Hâlâ seni kurtaracak kişiyi bekliyorsan.jpg

Artık zamanı…

Kalkıp toparlanmanın, ondan bundan yardım beklemek yerine, ondan bundan ve aslında kendi ruhumuzdan öğrenerek, kendi ayaklarımızın üzerinde durmanın  artık zamanı…!

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s